آشپزی دوره صفوی

آرمانان: این کتاب مهمترین سند آشپزی به جای مانده از دوران صفوی است که به خواننده نشان می دهد، پادشاهان صفوی در آن دوران پر زرق و برق تاریخ چه می خورده و چگونه می خورده اند.
کتاب آشپزی دوره صفوی بواقع دو رساله به جای مانده آشپزی است که به کوشش استاد ایرج افشار و توسط انتشارات سروش منتشر شده است.
رساله اول به نام «کارنامه» تالیف حاجی محمد علی باورچی بغدادی است. باورچی، آشپزی ماهر بوده و در سال ۹۲۷ قمری، این رساله را هنگام سفر به اردبیل نگاشته است. این رساله در ۲۲ باب به دستور طبخ انواع کماج، آش، شوربا، نخوداب، لبنیه، هریسه، یخنی، قبولی، انواع پلاو، انواع قلیه، انواع بریان و گیپا و بقلوا می پردازد.
رساله دوم «ماده الحیوه» نام دارد و تالیف نورالله آشپز است و ۷۶ سال پس از رساله نخست نگاشته شده است. این رساله نیز در ۶ باب انواع آش و شله و بورانی و پلاو و قلیه و قبولی را معرفی می کند.
مجموع این دو رساله به اضافه متنی که دکتر ایرج افشار به آن اضافه کرده، کتاب آشپزی صفوی را تشکیل می دهند. متن افزوده بر این دو رساله نیز، مقدمه ای برکتاب و پس از آن مبحثی تخصصی درباره کتاب شناسی و پیشینه آن است. کتاب در ۲۲۶ صفحه در سال ۱۳۶۰ و سپس ۱۳۹۸ منتشر شده است.