آرمانان- در بخش نخست این مقاله از اهمیت گاسترونومی گردشگری، واژه شناسی گاسترونومی و سهامداران گاسترونومی گردشگری نوشتیم. در بخش دوم این مقاله خواهیم خواند:
گردشگران غذایی چه کسانی هستند و انگیزه آنها چیست؟
در حوزه غذا دو گروه اصلی گردشگر داریم:
گروه اول، کسانی که از خوردن غذا لذّت می برند و هیچ فرصتی را برای چشیدن طعم جدید از دست نمی دهند.
گروه دوم، نقطه مقابل گروه اول هستند. آنها بیش از حد نگران هستند و از تست غذاهای جدید می ترسند.
گردشگران گروه دوم، غذاهای محلّی را تنها برای رفع نیازهای خود استفاده می کنند امّا آنهایی که به کشف مقصد از طریق غذا علاقه دارند، سهم بزرگتری از بودجه خود را در سفر به غذا اختصاص می دهند.
به طور متوسط، گردشگران حدود ۳۰ تا ۴۰ درصد از بودجه خود را صرف غذا می کنند. بر اساس اعلام انجمن جهانی گردشگری خوراک، تفاوت بین گردشگران خوراک و انواع دیگر گردشگران در این است که گردشگران خوراک، مبلغ مشخصی برای تجربه غذاها در مقصد هزینه می کنند. در کتاب Tourism and Gastronomy نویسنده چهار نوع انگیزه را برای گردشگر گاسترونومی شناسایی می کند:
۱- انگیزه فیزیکی
نخستین انگیزه ای که درک آن بسیار ساده است، نیاز انسان به تغذیه است.
۲- انگیزه فرهنگی
انگیزه کشف مقصد از طریق غذاها و طعمها، انگیزه ای فرهنگی است.
۳- انگیزههای بینفردی
کنارهم بودن و اجتماعی شدن عاملی برای گردشگری گاسترونومی است. در بسیاری فرهنگ ها در سراسر جهان، غذا عاملی برای متحدکردن مردم در یک مکان و یا یک موقعیت اجتماعی است و به اشتراک گذاری فرهنگ است.
۴- انگیزههای مبتنی بر ژست و پرستیژهای اجتماعی
کسب منزلت و اعتبار از طریق تجربیات غذایی یک فرد است. اهمیت این موضوع هم نه به دلیل نقش اجتماعی این تجربیات، بلکه به دلیل دانش کسب شده در فرایند گردشگری خوراک، اتفاق می افتد.
بسیاری از نویسندگان، گردشگران غذا را بر اساس میزان هزینه ها به دو گروه های مختلف تقسیم می کنند:
۱- بر اساس اشتها
highbrows گروهی هستند که علاقه به پرخوری دارند و lowbrows آنهایی که طیف محدودی از طعم ها را در مقصد تجربه می کنند.
۲- بر اساس میزان علاقه به شناخت غذاها
گروهی، علاقه اندک به غذا شناسی و علاقه بیشتر به جاذبه های دیگر در مقصد دارند.
گروهی واقعاً به دنبال شناختن و حس طعم غذا در مقصد هستند.
۳- بر اساس سطح تجربه ای که به عنوان گردشگر دارند که خود به سه گروه تقسیم ی شوند:
تجربه کنندگان، لذتبرندگان و بازماندگان.
WFTA نیز گردشگران غذا را پس از تجزیه و تحلیل ۱۱هزار و ۲۳۵ نفر از بیش از ۱۰۰ کشور و با توجه به نمایه psycho-culinary به ۱۳ گروه تقسیم می کند:
مُدروز، اجتماعی، وگان، مبتنی بر هزینه، خلاقانه و نوآورانه، لذتجو، محیطی، انتخابی، بومی و محلی، ماجراجو، حس اعتماد به غذا، تازه کار، و ارگانیک.
بر اساس گفته Nicoletti و همکاران، سه ویژگی مهم در گردشگران خوراک وجود دارد:
– گردشگران مُسنتر، نگرش بهتری نسبت به غذاهای بومی و محلی دارند.
– گردشگرانی که به گاسترونومی علاقه بیشتری دارند، سطح تحصیلات بالاتری دارند.
– علاقه گردشگران به گاسترونومی، تاثیر اقتصادی بالاتری به همراه دارد.
مطالعه رابینسون و گتز چهار دسته از گردشگران غذایی را بر اساس مدل سبک زندگی گردشگری-غذایی نشان می دهد: تفریحی، وجودی، انحرافی و تجربی.
سایر نویسندگان، مانند کروچه و پری، گردشگران غذایی را بر اساس سطح دانش آنها در این زمینه، از متخصصان گرفته تا مصرف کنندگان آگاه، گروهبندی میکنند.
تحقیقات قبلی، که در اوایل دهه ۲۰۰۰ بر روی آمریکای شمالی متمرکز شده بود، بر درآمد بالاتر از متوسط آنها و همچنین بر این واقعیت تأکید میکند که زنان، بیشتر متمایل به گردشگری غذا هستند.
همچنین پریتو دلگادیلو و تریانا والینته اشاره می کنند که بیشتر گردشگران غذا، زوج هایی با فرهنگ بالا هستند.
برخی از مطالعات حتی از این هم فراتر می روند که گردشگران مواد غذایی معمولاً افراد حرفه ای بین ۳۰ تا ۵۰ سال هستند.
مطالعات دیگر بر انگیزه گردشگرانی که از بازارهای مواد غذایی بازدید می کنند متمرکز است. با توجه به این نکته، دیمیتروفسکی و کرسپی-والبونا چهار عامل تعیین کننده را ذکر می کنند: تعامل با تولیدکنندگان و فروشندگان محلی، جذابیت حسی، تجربه غذایی محلی، و نگرانی های تغذیه سالم.
در مقاله «بازارهای غذا: تقسیمبندی گردشگران مبتنی بر انگیزه»، نویسندگان دلایل اصلی بازدید گردشگران از بازارهای غذایی را به این نتیجه رساندهاند:
خوردن و آشامیدن
تجربیات هیجان انگیز
شهرت بازار
تجارت یا کار
گذراندن وقت با دیگران
اوقات فراغت
کیفیت خوب محصولات بازار
قطع ارتباط با زندگی روزمره
انجام کارهای جدید
و برقرای ارتباط مناسب و شبکه سازی اجتماعی
در همین یادداشت، پارک، ریزینگر و کانگ هفت دلیل را شناسایی کردند که چرا گردشگران گاسترونومیک به جشنواره های غذا و شراب علاقه دارند؟
آنها اضافه کردند که گردشگران می خواهند با سرآشپزهای مشهور و کارشناسان شراب آشنا شوند.
ما همچنین پاسخ های دیگری به این موضوع پیدا کردیم که چرا گردشگران، از خوراکی های محلی در مقصد استفاده می کنند. کیم، ایوز و اسکارلز ۹ انگیزه پیدا کردند:
تجربیات هیجان انگیز
فرار از روال معمول
دستیابی به دانش
نگرانی های سلامتی
اصالت
با هم بودن
محیط فیزیکی
جذابیت حسی
اعتبار
بسیاری از اینها بعدها توسط نویسندگان دیگر نیز مورد مطالعه قرار گرفتند.
در تحقیق اندرسون و همکاران نیز، نویسندگان، انگیزهها را به سه دسته اصلی محدود میکنند:
حسی
فرهنگی
اجتماعی
(که هر سه مربوط به تجربیات گردشگران است).
ادامه دارد …( در قسمت سوم درباره hot spot در گاسترونومی گردشگری مینویسیم)
برگرفته از مقاله ای پژوهشی از سایت دانشگاه تحقیقاتی Babes Bolyai University در رومانی
