آرمانان– غذا یکی از اجزای اصلی بستههای توریستی است. برخی مقاصد محلی بویژه آنها که غذای شناخته شده دارند، از گاسترونومی محلی در برندسازی خود بهره بردهاند. گردشگری گاسترونومیک بیشتر سفر به مناطق غنی از منابع گاسترونومیک است. این فعالیت های گاسترونومیک با هدف انجام تجربیات تفریحی مانند بازدید از تولیدکنندگان اولیه یا ثانویه محصولات گاسترونومیک، فستیوالهای گاسترونومیکال، نمایشگاه ها، رخدادها، تست غذا و هر نوع فعالیت وابسته به غذا تعریف میشود.
واژه شناسی گردشگری گاسترونومی
برخی نویسندگان، گاسترونومی را هنر آشپزی و خوردن غذای خوب می دانند و برخی دیگر می گویند که این پُلی است که فرهنگ و غذا را به هم وصل میکند.
یک تعریف دیگر هم توسط Gillespie و Cousins در خصوص گاسترونومی گردشگری وجود دارد به نام هنر و دانش پختن، خوردن و نوشیدن برای لذت بردن از حواس مختلف.
انجمن جهانی سفر و غذا یا The World Food Travel Association یک تعریف مختصر و کوتاه برای گردشگری گاسترونومی دارد: «سفر برای حس طعم یک مکان به منظور کسب حس آن مکان»
اصطلاح Culinary Tourism نخستین بار توسط Lucie Long استاد دانشگاه ایالتی اوهایو در حدود سال های ۲۰۰۴ معرفی شد درحالی که مطالعات مربوط به رابطه بین توریسم و غذا از سال ۱۹۸۰ آغاز شده بود. ادبیات مربوط به این نوع از گردشگری به دو موضوع اصلی تقسیم می شود: عرضه و تقاضا
دلیل اینکه چرا هر سه واژه Culinary tourism ، Gastronomy tourism و Food tourism به یک شکل گردشگری اشاره دارد شاید مربوط به تفاوت های زبانی و فرهنگی است. در کشورهای اروپایی از واژه Gastronomy tourism استفاده می شود و در آمریکا بیشتر واژه Food tourism کاربرد دارد. برخی از گردشگران هم به این نوع از گردشگری، Tasting tourism یا گردشگری چشیدن یا مزه کردن میگویند.
غذا یکی از مهمترین اجزای یک بسته توریستی است و گردشگران حدود ۳۰ درصد از بودجه سفر خود را صرف غذا می کنند.
انجمن جهانی سفر و غذا می گوید: یک گردشگر غذا یا آشپزی، گردشگری است که در تجربیات غذا و نوشیدنی شرکت می کند(تجربه ای بالاتر از یک غذاخوردن ساده) و بر اساس همین گزارش، ۵۳ درصد مسافران تفریحی، گردشگران غذا هستند.
گردشگری مواد غذایی شامل تجربیات گسترده ای از جمله غذا، کلاس های آشپزی، تست شراب، تورهای آبجوسازی، تجربیات بازاریابی، رقابت های آشپزی، جشنواره های غذایی، بازدید از تولیدکنندگان، مزارع، کارخانه ها، باغ ها و … است.
سهامداران گردشگری خوراک
به منظور برخورداری از گردشگری گاسترونومیک، ذی نفعان خاصی وجود دارند که باید، در کل فرایند شرکت کنند.این ذی نفعان از برندسازان مقصد تا ارایه کنندگان محصولات نهایی به گردشگران را شامل می شوند. برای دستیابی به نتیجه درست در تحقیقاتی در این خصوص، سازمان جهانی غذا و سفر، ۲۳ نفر از سهامداران صنعت غذا را شناسایی می کند که به طور ایدهآل باید با یکدیگر همکاری کنند تا مقصد خود را یک مقصد گاسترونومیک بنامند. این سازمان، سهامداران را در ۳ گروه تقسیم بندی میکند:
۱- سهامداران بخش غذا و نوشیدنی:
مزارع- فروشگاهها- تولیدکنندهها و سازندهها- آموزشگاهها و کلاسهای مرتبط با غذا- رخدادهای غذا و نوشیدنی- عمده فروشها و خرده فروشها- رستورانها و بارها و کافهها- واردکنندهها، توزیع کنندهها و صادرکنندهها
۲- سهامداران بخش گردشگری:
فعالان حوزه آشپزی- مجریان تور- راهنمایان تور- توریستها- اقامت- حمل و نقل
۳- سایر سهامداران:
دولت- دانشگاهها- رسانهها- تکنولوژی- گروههای تجاری- تشکلهای مردم نهاد- تامین کنندهها- مصرفکنندهها
هدف از این مطالعه از سال ۲۰۱۲ تا ۲۰۲۲، شناسایی وضعیت تحقیقات گردشگری موادغذایی و مسایل اصلی است که تا کنون در گردشگری خوراک مورد توجه قرار گرفته است. ما همچنین به این موضوع میپردازیم که:
تاثیر گردشگری گاسترونومی پایدار بر مقصد چیست و گرایشهای تحقیقات آتی بر گردشگری غذایی چیست.
در کنار هدف اصلی این پژوهش، هدف ما پاسخ به سوالات زیر است:
۱- گردشگران غذایی چه کسانی هستند و انگیزه آنها چیست؟
۲- گردشگران غذایی چه فعالیتهایی انجام میدهند و کجا میروند؟
۳- چه رویکرد پایداری بر گردشگری گاسترونومی وجود دارد و تاثیر آن بر مقصد چیست؟
ادامه دارد …( در قسمت دو،م درباره انواع گردشگران خوراک بخوانید)
ترجمه: گروه تولید محتوای آرمانان
برگرفته از مقاله ای پژوهشی از سایت دانشگاه تحقیقاتی Babes Bolyai University در رومانی
