آرمانان: ترکیب خلاقانه ای از کنگر، روغن، پیاز و لبنیات با کمی نمک و زعفران ، می تواند شما را مهمان دربار پادشاهان ساسانی کند. بورانی غذایی تاریخی است، ترکیبی از سبزی و لبنیات.
همین فرمول ساده، تنوع بسیاری در خوراک های ایرانی ایجاد می کند.
نادر میرزا قاجار هم در کتاب خوراک های ایرانی می گوید: « این بورانی بس بامزه است و این بهترین بورانی هاست پس از بادِنگان و ساختن آن چنان بُوَد که کنگر را از پوست و خار پاک کرده به آب جوشانند که نیک پخته گردد. پس درست بیفشرند که آب در آن نماند … پس از آنکه به روغن و پیاز تابند، خایه ماکیان زنند و با نان خورند.»
نادر میرزا در این کتاب سه دستور برای بورانی کنگر معرفی کرده است. البته همانطور که خودش می گوید: «بورانی، خورش هایی است که در خوان برای مزیدنِ پلوها و چلوها نهند. برخی نیز به تنهایی خورِش نان است یا خورشِ هر دو… چنان نبشته آمد که این خوردنی، بوران دخت که شاهنشاه ایران بود پدید آورد، بدانگاه نانِ خورش بود، از ایرا که خوردن برنج در ایران ندانستندی و برنج کِشتن به جایی از باستان نامه ها ندیده ام، مگر آن که در نبشته ها به روزگار عبّاسیان نامی از برنج برده اند.»
بورانی تاریخچه جذابی هم دارد. عده ای این غذا را به پوراندخت ساسانی، نخستین پادشاه زن ایرانی نسبت می دهند و عده ای هم آن را به دوران خلیفه عباسی. اما هرچه هست، بورانی یک غذای تاریخی است و در زمان قاجار بسیار پررونق بوده است.
حالا یک سوال: آیا می دانید، ساده ترین بورانی چیست؟!
جواب: ماست و خیار
