طراحی منویفصلی یکی از جذابترین خلاقیتها در هنر آشپزی و صنعت رستورانداری است. استفاده از غذاهای فصلی تازه، مبتنی بر گاسترونومی و مواد بومی یک منطقه می تواند برای گردشگران بسیار جذاب باشد.
گاسترونومی به صورت خلاصه، یعنی خوراک و همه حواشی آن از خاک تا بشقاب غذا.
منوی فصلی، منوی محدود یک رستوران است که غذاهایش از یک فصل به فصل دیگر تغییر می کند. خوراک های فصلی معمولا مبتنی بر طبیعت هستند. محصولاتی که در هریک از فصلهای بهار، تابستان، پاییز و زمستان، کشت و یا برداشت میشوند؛ میتوانند منابع اولیه برای خوراکهای فصلی باشند.
سبزیجات و گیاهان فصلی، دستمایه بسیاری از خوراکهایی هستند که برای جذب گردشگر، جاذبهآفرینی میکند. این خوراکها معمولا بومی هستند و می توان بر مبنای آنها به گاسترونومی پایدار کمک کرد. گاسترونومی پایدار در دنیای مدرن به برندسازی در رستوران شما کمک خواهد کرد. مواد اولیه در گاسترونومی پایدار، بومی هستند و از طرفی وقتی در منوی غذاهای فصلی یک رستوران قرار میگیرند به صورت تازه مصرف میشوند، بدون آنکه با فریزکردن، خشککردن و کنسروکردن و یا شکلهای دیگر نگهداری، از کیفیت آنها کم شود.
بومی بودن، هزینه های حمل و نقل را کاهش میدهد و آسیب های محیطی را کمتر میکند. کشورهایی که در آنها تنوع فرهنگ و اقوام بیشتر است، غذاهای فصلی در آنها جاذبههای بهتری برای جذب گردشگر هستند.
ایران با داشتن اقلیم های مختلف، تنوع چشمگیری در غذاهای فصلی دارد. عرضه این غذاها در بومگردیها و هتل های محلی میتواند در برندسازی آنها نقش داشته باشد. انواع آشها و خورشتها و پلوهای محلی مبتنی بر فصل میتواند در منوی فصلفودهای یک رستوران مورد توجه قرار بگیرد.
در بهار؛ خورشت کنگر، چغاله بادام، خورشت ریواس، انواع پلوها با سبزی های صحرایی، آلبالوپلو، آبگوشت گوجهسبز و حتی بسیاری از خوراکهای خلاقانه با رستنیهای بهاری ممکن است.
شما هم به غذاهای بهاری که دوست دارید، فکرکنید. من اگر رستوران داشتم برای غذاهای فصلی، منوی جداگانهای طراحی میکردم.
