آرمانان: معلوم نیست اولین بار چه کسی از آلمان شیرینی های مربایی را به ایران سوغات آورده است. هرچه هست، به اینها می گویند شیرینی آلمانی! جالب است که همین شیرینی ها در آلمان اسامی مختلفی دارند.
اصلا شکل های متنوعی هم دارند. بعضی مثل کوکی ها ساده هستند. بعضی شیرینی ها روکشِ شکلاتی دارند. گروهی از آنها، مربایی هستند. شکل هایی از شیرینی ها هم، عطر میخک و دارچین و جوز هندی و هل دارند. بهترین زمان مصرف این آلمانی های خوشمزه هم جشن کریسمس یا عیدهای مذهبی مسیحیان است.
حالا معلوم نیست چطور این شیرینی های مربایی وقتی به ایران رسیده اند، شده اند؛ شیرینی مشهدی!
احتمالا اولین بار یک خانواده سرشناس مشهدی اینها را از آلمان آورده. سپس یکراست رفته مشهد و چون صاحب مال و منال و جاه و جلال بوده است، توانسته آنها را بپزد. بفروشد و برایش به نام شیرینی مشهدی تبلیغ کند:
شیرینی فروشم/ شیرین می فروشم/ اگه جعبه بخوای/ جعبه حسابه/ بخر برا فقرا/ والله ثوابه .
بگذریم که این شیرینی های آلمانی بومی شده با نام مشهدی، یک تفاوت اساسی با هم دارند.
شیرینی های آلمانی در بافت خمیر خود بادام و فندوق دارند که طعمش بسیار خوشمزه تر از شیرینی مشهدی است که در بافت خمیرش اصلا مغز نیست.
ما در آرمانان این افتخار را داریم که شیرینی آلمانی را دقیقا با رسپی اصلی این شیرینی بپزیم که بافت و طعم بسیار متفاوتی دارد.
ضمنا شیرینی آلمانی در خودِ آلمان هم تاریخچه ای دارد که بسیار جذاب است. در بخش گاسترونومی، بعدها درباره آن می نویسیم.
